Forfaiting w Europie
2009-06-15
Podczas zakupu wierzytelności terminowych najdłużej działającym narzędziem finansowym na rynku międzynarodowym jest forfaiting. Głównymi krajami korzystającymi z operacji forfaitingu są Niemcy i Włochy, których banki domy forfaitingowe obsługują największą część handlu finansowego przy zastosowaniu forfaitingu. Wielka Brytania, Skandynawia, Hiszpania i Francja dołączyły do grupy krajów stosujących forfaiting z dużym entuzjazmem, zaś Amerykanie i Kanadyjczycy włączają się w ten system operacji z dużą rezerwą, wynikającą z nieufności do zbytniej prostoty i braku wymogów kompletnej dokumentacji w transakcjach forfaitingu. Późne lata pięćdziesiąte i sześćdziesiąte to reakcja eksporterów w Niemczech Zachodnich i wymyślenie forfaitingu nie otwierające się na świat rynki krajów z Europy Wschodniej. Konieczność płacenia za importowanie dobra ciężką walutą spowodował, że kraje Europy Wschodniej zdeklarowały wydłużenie okresu kredytowania. Ryzyko finansowe i polityczne w handlu z krajami ze wschodu budzi to poważne obawy niemieckich eksporterów. Podobnego zdania były także niemieckie banki, dla których zaproponowane terminy płatności były zbyt długie, zwłaszcza przy stałym koszcie zysku. Takie ryzyko podjęły szwajcarskie banki w zakresie dyskontowania wierzytelności w postaci wekslu i innych papierów dłużnych bez regresu do eksportera, które uruchomił forfaiting. Uruchomienie forfaitingu spowodowało rozwój rynku finansowego i w znacznym stopniu przyczyniło się do ożywienia niemieckiej gospodarki. Z uwagi na fakt, że Londyn od lat uznawany był i jest za światowe centrum finansowe, na początku lat siedemdziesiątych na rynek operacji forfaitingowych zdecydowały się wkroczyć także banki londyńskie. Europejskie metropolie takie jak Frankfurt, Zurich i Londyn to obecnie najgłówniejsze centra finansowe operacji forfaitingowych.